Jouw trainer voor persoonlijke groei in je zakelijke gesprekken

U bent hier

"Gaat die deur nog open, of hoe zit dat?!"

Van de week zat ik in de tram van station Amsterdam Amstel naar de Van Baerlestraat. Een ritje van nog geen kwartier. Tijdens deze rit wilde er drie keer iemand uitstappen die voor een dichte deur stond. "Gaat die deur nog open, of hoe zit dat?!" en "OPEN!!  HEE!! " en "J**** Chr*****, ik wil uitstappen!"

De chauffeur beet terug: "Kun je niet normaal vragen: meneer, mag de deur open, of ben je soms niet opgevoed?" Of bij de twee die bij de voorste deur stonden: "Dit is de ingang, zie je dat niet, naar achteren!" En vervolgens liet hij de deur nog even dicht, om te zien of de zondaars misschien tot inkeer zouden komen. Wat overigens niet gebeurde.

Net voordat het verder escaleerde deed hij toch de deur open. De tram moet tenslotte rijden, en in een fikse ruzie of fysiek geweld had hij kennelijk geen zin.  Ik verwonder me erover dat sommige mensen van snauwen en katten een gewoonte maken, vloekend uitstappen terwijl ze zich beklagen "dat tramchauffeurs zó chagrijnig zijn...".

Vakidioot als ik ben, kan ik het niet laten om vanuit mijn vak als trainer naar dit soort communicatie te kijken. Ik geloof dat in contact met de ander alles bespreekbaar is en dat vriendelijkheid de gratis smeerolie is, die de wereld mooier maakt.

Veel mensen proberen in gesprekken de ander te veranderen: als die chauffeur zijn werk nou goed deed, dan...  Slimmer - effectiever ook - is om bij jezelf te beginnen: benader de ander zoals jij zelf benaderd wilt worden, dáár heb je de invloed op. Mensen spiegelen elkaar ook, dus wat jij geeft, krijg je vaak terug.

Ik gebruik vaak het symbool van de lemniscaat, waarin de zwarte lijn de communicatie tussen twee mensen weergeeft.  Jij geeft een boodschap af, de ander reageert daarop, waar jij weer op reageert, enzovoort: actie-reactie. Het startpunt in de lemniscaat ligt voor ieder mens bij 'ik' in dit plaatje.

Probeer het maar eens: Een heldere boodschap wat jij wilt, en dan een vriendelijk verzoek aan de ander, al dan niet met een glimlach erbij: "Ik wil graag uitstappen, kunt u de deur open doen?".

Dat werkt meestal, ook in werksituaties. Misschien krijg je niet altijd wat je wilt, maar je dag knapt er behoorlijk van op. Misschien ontstaat er zelfs wel contact. Of krijg je een glimlach terug. Jij hebt zelf dus de sleutel in handen, je kunt zelf de toon zetten in het gesprek.

Is dat gemakkelijk? Als je zelf het gesprek start wel. Je kunt altijd kiezen welke toon je aanslaat en met welke woorden. Als je onaardig toegesproken wordt, vraagt het discipline en emotie beheersing. Maar ook dan heb je de keuze. Ik wens je veel aangename ontmoetingen toe.

Wanneer vind jij het moeilijk om een je eigen koers te kiezen in een gesprek?
Ik nodig je uit om het met me te delen, in het commentaar veld hieronder. 

Jacqueline van't Spijker"Ik ben Jacqueline van ’t Spijker, jouw trainer bij ‘vastlopers’ in je communicatie.
Ik ben ervan overtuigd dat contact de beste basis is om samenwerking met anderen soepel te laten verlopen. Goed contact beklijft omdat het je raakt, omdat je je dan gezien en gehoord voelt. Ik ben er ook van overtuigd dat in goed contact nagenoeg alles bespreekbaar is. En dat ook jij het in je hebt, om in die gesprekken, waarin jij jouw 'vastloper' ervaart, succes te behalen. Wil je daar hulp bij? Wil je onderzoeken of ik je daarbij kan helpen? Dan is bellen het snelst: 06-41527835. Ik maak graag vrijblijvend tijd voor je!"

Vond je dit artikel interessant? Wil je mijn artikelen automatisch eens per maand in je mailbox ontvangen, dan kun je je hier abonneren Een hele hartelijke groet, Jacqueline