Jouw trainer voor persoonlijke groei in je zakelijke gesprekken

U bent hier

Stress! Er komt een trainingsacteur in de training

Steevast zegt het merendeel van mijn deelnemers dat ze het eng vinden om rollenspellen te spelen.
Ook als ze weten dat het leerzaam is, het levert altijd spanning op.
Wanneer ik doorvraag waarom ze het eng vinden, snap ik de antwoorden heel goed.

 

 

 

Deze redenen hoor ik het vaakst:

  • Ik had ooit een acteur die het me heel moeilijk maakte, daardoor bakte ik er niks van.
  • Ik voelde me heel zelfbewust en ongemakkelijk door al die ogen die op me gericht waren.
  • Stel je voor dat ik het helemaal verkeerd doe, dan sta ik voor paal. Iedereen ziet wat ik aan het doen ben.
  • Er kijken collega’s mee, straks herkennen ze degene om wie het gaat, dat wil ik niet.
  • Ik doe het verkeerd van de zenuwen, krijg een berg tips die ik niet kan uitproberen en dat is het dan.
  • Het lijkt niet op de werkelijkheid, het is een toneelstukje.
  • Ik moest een casus oefenen die niet eens léék op wat ik in mijn werk tegen kom, zo zinloos!
  • Tijdens een assessment met een acteur ging het mis, ik werd afgewezen voor de baan.

Ik kan me voorstellen dat je er tegenop ziet als je een of meer van deze dingen hebt meegemaakt. Dan snap ik dat je het liever vermijdt.

 

Los van deze ervaringen geeft een rollenspel vrijwel iedereen een onaangenaam gevoel. Dit komt door het zogenaamde ‘spotlight effect’. Omdat alle ogen op je gericht zijn, ben je je superbewust van wat je doet. Het lijkt alsof alles wat je doet en zegt, onder een vergrootglas ligt. Als er dan ook nog ‘publiek’ bij zit in de vorm van andere deelnemers of collega’s, dan wordt dat effect nog groter.

 

Ik weet er alles van

Ook ik had pasgeleden ‘last’ van dit spotlight effect. Tijdens een van mijn trainingen vroeg een deelnemer of ik een deel van een gesprek voor wilde doen. Ik zei ja, want ik voelde me als trainer verplicht om het goede voorbeeld te geven.

 

Toch moest ik een hobbel over, ook al wist ik dat ik het kon. De theorie kende ik op mijn duimpje. In de praktijk had ik al vaak ervaren dat ik het kon. Maar toch…

  • De casus was niet van mij (want van een deelnemer uit de training). 
  • Ik wilde geen fouten maken, (want ja, als trainer wilde ik het natuurlijk wel graag goed doen). 
  • Ik voelde 8 paar ogen op me gericht, wat ik heel spannend vond (het leek of alles wat ik deed onder een vergrootglas lag). Terwijl ik dat als trainer wel gewend ben.

Gelukkig ging het goed. Daar was ik opgelucht over. En het leuke was: ik leerde ook nog iets nieuws, want de deelnemers mochten mij feedback geven. Zowel over wat er goed ging, als over wat er beter kon.

 

Door zelf een rollenspel te doen, heb ik niet alleen weer een keer ervaren hoe spannend het is, maar me ook weer eens gerealiseerd dat wij mensen leren door te doen.  

 

Dat geldt eigenlijk voor alles wat we leren. Door te doen probeer je uit wat jou gemakkelijk af gaat en wat jij lastig vindt. Soms gaat dat met vallen en opstaan (denk aan toen je leerde fietsen of skiën). Soms moet je iets een heleboel keer doen voordat je het goed kunt (denk aan het halen van je typediploma). Vaak is het fijn en nuttig om iets eerst op proef een doorloop te kunnen doen, en daarna in het echt (denk aan een generale repetitie bij een voorstelling).

 

Omdat we leren door te doen, geloof ik als trainer ook in samenwerken met een trainingsacteur. Zéker wanneer het gaat om een gesprek op je werk waar iets vanaf hangt, dan is het belangrijk dat je goed voorbereid bent. Je wilt goed beslagen ten ijs komen.

 

Dat betekent dus oefenen. Niet alleen in je hoofd of thuis voor de spiegel, maar (ook) in een situatie waarin de realiteit zo goed mogelijk is nagebootst. In een rollenspel dus.

 

Alleen heb je met een rollenspel dus te maken met het ‘spotlight effect’. Dat dus spanning met zich meebrengt. En heb je ook nog eens negatieve ervaringen met een trainingsacteur, dan vergroot dat de spanning nóg meer. 

 

Dus heb ik als trainer nagedacht hoe ik ervoor kan zorgen dat de spanning voor een rollenspel zo laag mogelijk wordt en het rendement zo groot mogelijk. En dat is door 1-op-1 te oefenen.

 

Door zonder andere deelnemers een rollenspel te doen, heb je als deelnemer veel minder last van het spotlight effect. Daarom heb ik de training 'Rust en Resultaat in lastige werkgesprekken' ontwikkeld.

 

Een individuele training waarin ook het rendement vele male hoger is dan in een groepstraining. Want we oefenen specifiek met jouw situatie. Waar loop jij tegenaan? Wat wil jij oefenen? Jij bepaalt. Niet wij. Wij denken met je mee.

 

En we gaan net zo lang door totdat jij goed voorbereid dat lastige gesprek vol zelfvertrouwen in de praktijk kunt doen.   

 

 

Wil je overleggen of kennismaken met mij, aarzel dan niet om contact met me op te nemen, of bel me op 06-41527835.

 

Hartelijke groet, Jacqueline

Jacqueline van't Spijker"Ik ben Jacqueline van ’t Spijker, jouw trainer bij ‘vastlopers’ in je communicatie.
Ik ben ervan overtuigd dat contact de beste basis is om samenwerking met anderen soepel te laten verlopen. Goed contact beklijft omdat het je raakt, omdat je je dan gezien en gehoord voelt. Ik ben er ook van overtuigd dat in goed contact nagenoeg alles bespreekbaar is. En dat ook jij het in je hebt, om in die gesprekken, waarin jij jouw 'vastloper' ervaart, succes te behalen. Wil je daar hulp bij? Wil je onderzoeken of ik je daarbij kan helpen? Dan is bellen het snelst: 06-41527835. Ik maak graag vrijblijvend tijd voor je!"

Vond je dit artikel interessant? Wil je mijn artikelen automatisch eens per maand in je mailbox ontvangen, dan kun je je hier abonneren Een hele hartelijke groet, Jacqueline

 

Reactie toevoegen