Jouw trainer voor persoonlijke groei in je zakelijke gesprekken

U bent hier

Zo houd je contact als het spannend wordt

Deze vrouw is een heldin voor mij. Je ziet het niet direct aan haar af en toch kan zij iets heel bijzonders: contact houden als het spannend wordt.  Mijn zoon van twaalf heeft prikangst. Niet bij vaccinaties, maar wanneer er bloed moet worden afgenomen raakt hij  in een blinde paniek. Wanneer volwassenen daar ongeduldig op reageren, raakt hij buiten zichzelf.

De arts van de prikangst poli raadde hem twee jaar geleden aan om steeds opnieuw de reguliere prikpoli te blijven proberen, omdat hij vast ging leren om zich 'gewoon' te laten prikken. Dat moment was nu dus aangebroken.

Met een bleek gezicht en heel gespannen wandelt mijn zoon samen met mij binnen bij de prikpoli. De verpleegkundige ziet dat hij het spannend vindt en vraagt: "Vind je het spannend?"

"Ja, heel erg", zegt hij.

Ze vraagt door op de angst: "Wat vind je dan zo spannend?"  Hij: "De naald".

"Dat kan ik me best voorstellen", zegt ze. "Ik ga nog niks doen, ik ga je wat laten zien".

 

Ik verwacht dat ze de naald gaat laten zien.

Maar nee, ze vraagt: "Waar houd jij van? Houd je van sport?"

"Ja", zegt hij, "ik hou van voetbal".

Zij: "Speel je zelf ook?"

Hij: "Ja".

Zij: "Welke positie speel je?"

Hij: "Middenveld, en soms laatste man".

Zij: "Dan gaan we over voetbal praten. Als je maar niet over Ajax praat, hoor, dat lijkt me niet verstandig..."  (een glimlachje bij hem).

 

Zij: "Kijk, als je bang bent, dan heb je de neiging om je in jezelf terug te trekken. Klopt dat?"

Hij: "Ja...."

Zij: "Als je je terugtrekt, dan doet het prikken meer pijn en word je nog banger. Als je met mij blijft praten terwijl ik bezig ben, dan blijf je meer ontspannen. Dan wordt je angst minder en dan doet het prikken minder pijn. Zullen we dat proberen?"

Hij: "Ja."

 

Vervolgens blijft ze met hem praten en contact houden. Ze laat de naald zien en legt uit dat ze bij mensen die bang zijn kleinere naalden gebruikt. Ze laat zien welke ader ze gaat prikken. Ondertussen blijft ze hem vragen stellen en blijft het  gesprekje over voetbal doorkabbelen. Er is goed contact tussen hen.

Zonder aarzelen gaat ze door: van uitleggen naar daadwerkelijk prikken. "Kijk maar even weg terwijl ik prik". Hij kijkt weg en op dat moment prikt ze. Hij kijkt weer terug en houdt zijn arm stil.  Met perfecte timing volgt ze zijn blik en vertelt ze wat ze aan het doen is: eerste buisje, tweede buisje, derde en vierde. Voor hij het weet is het klaar en tekent ze een smiley op de pleister. Ook dan behoudt ze het contact, totdat hij heeft gereageerd: met opluchting en een glimlach. Na een stilte zegt hij: "Dat viel best mee". Ze geeft hem een warme glimlach: "Goed gedaan jongen".  Pas dan draait ze zich weg om het papierwerk in orde te maken.

Ik zit het geheel met bewondering te bekijken. Wat een heldin is deze vrouw voor mij!
Dit is nog nooit eerder iemand gelukt.

Later vraag ik mijn zoon: "Wat heeft nou het meest geholpen om je te laten prikken? "

Hij: "Dat ze geduldig was met mij en dat we het samen deden".

 

De moraal van het verhaal:

Vrijwel ieder mens is geneigd zich terug te trekken als het spannend wordt, bijvoorbeeld in gesprekken op je werk die lastig voor je zijn. De meest kansrijke manier om hier mee om te gaan zit hem in het actief contact maken en contact houden met de ander, en met behoud van contact in het gesprek blijven.

 

Is dat gemakkelijk? Nee, lang niet altijd.

 

Maar wanneer je je bewust bent dat het contact verandert heb je een aantal opties:

  • Vertel de ander wat er bij jou gebeurt. Bijvoorbeeld: "Ik merk dat ik afdwaal ..."
    en daarna een vraag stellen aan de ander, zodat je SAMEN verder gaat in gesprek.
     
  • Wanneer je merkt dat er bij de ander iets gebeurt, bijvoorbeeld wegkijken of fronsen, dat benoemen: "Ik merk dat je wegkijkt", of "Ik zie je fronsen?"
    Dan een korte stilte of de vraag: Wat is er aan de hand?

 

Zodat je SAMEN het gesprek kunt vervolgen.

Jacqueline van't Spijker"Ik ben Jacqueline van ’t Spijker, jouw trainer bij ‘vastlopers’ in je communicatie.
Ik ben ervan overtuigd dat contact de beste basis is om samenwerking met anderen soepel te laten verlopen. Goed contact beklijft omdat het je raakt, omdat je je dan gezien en gehoord voelt. Ik ben er ook van overtuigd dat in goed contact nagenoeg alles bespreekbaar is. En dat ook jij het in je hebt, om in die gesprekken, waarin jij jouw 'vastloper' ervaart, succes te behalen. Wil je daar hulp bij? Wil je onderzoeken of ik je daarbij kan helpen? Dan is bellen het snelst: 06-41527835. Ik maak graag vrijblijvend tijd voor je!"

Vond je dit artikel interessant? Wil je mijn artikelen automatisch eens per maand in je mailbox ontvangen, dan kun je je hier abonneren Een hele hartelijke groet, Jacqueline

 

Reactie toevoegen